Bradley is niet alleen fan van Marco. Ernst en Bobbie vind hij ook geweldig.

In juni zijn we in Almere naar de voorstelling "Herrie op de Noordpool" geweest.

Bradley heeft enorm genoten, toen hij na de voorstelling met Bobbie op de foto mocht was hij heel erg blij.

Thuis loopt hij regelmatig in zijn Bobbie kleding rond en zingt en danst met de DVD mee.




Groetjes van Cindy

Vol verbazing zien we net dat we bij Marco's favorieten staan.

De laatste tijd hebben we het erg druk gehad maar nu ga ik er even voor zitten om weer een paar logjes te schrijven.

In juni dit jaar heeft Bradley van het VU ziekenhuis in Amsterdam een uitnodiging gehad om naar Dreamnight at Artis te gaan. Dit is een besloten feest voor chronisch zieke en/of gehandicapte kinderen. Het was een bijzondere belevenis. Met Brandweer, Ambulance, Politie en bussen zijn we met de sirenes aan naar Artis gebracht. De wegen waren afgezet  en autovrij. Heen zaten wij in een schoolbus en terug in de Brandweerauto.

Het gaat op dit moment gelukkig goed met Bradley. In november heeft hij weer controle in het VU ziekenhuis en dan horen wij of er blijvende schade is.

Hier een paar foto's van deze avond.








We hebben genoten, het was super!!

Groetjes van Cindy

Bradley is vorige week thuis gekomen.

Hij heeft bijna 4 weken in het ziekenhuis gelegen.

Het begon op maandagavond met buikpijn, spugen en koorts. 's-Avonds naar de dokter en die heeft ons naar huis gestuurd met zetpillen tegen de misselijkheid. 's-Nachts om 4 uur hebben wij besloten dat dit niet normaal was en zijn wij wederom naar de dokter geweest na dit bezoek werden wij doorgestuurd naar de spoedeisende hulp van het ziekenhuis in Lelystad.

Bradley moest gelijk blijven en na bloedonderzoek en foto's was de bloedwaarde iets verhoogd en leek het op een beginnende longontsteking. De volgende dag werd hij alleen maar zieker wederom dezelfde onderzoeken gehad en toen was de diagnose zware longontsteking (ongelooflijk hoe snel zoiets gaat).

 

Hij lag aan de hartbewaking, zuurstof, infuus en kreeg om de 6 uur pijnstillers en antibiotica. Hierbij kreeg hij ook nog 2 antibiotica kuren die hij 1x per dag moest innemen waarvan 1 hele zware. Omdat hij hiervan helaas niet opknapte werd er ook een echo gemaakt, hierop was te zien dat hij pleuravocht achter zijn longen had. Aangezien dit alleen maar meer werd hebben ze op zaterdagavond besloten dat ze Bradley niet meer konden helpen omdat het een zware gecompliceerde longontsteking was geworden, dat de ambulance onderweg was en dat hij overgeplaatst moest worden naar het VU in Amsterdam.

In het VU hebben ze uiteraard ook weer alle onderzoeken gedaan. Zondag hebben ze hem gelijk geopereerd. Er kwam een halve liter pleuravocht achter zijn longen vandaan.



Hij kreeg een thoraxdrain om overtollig pleuravocht af te voeren. Ook had hij nog steeds om de 6 uur zijn antibiotica, paracetamol, morfine en diclofenac. De medicijnlijst werd steeds groter. Hij bleef heel veel pijn houden, koorts en ook in zijn bloedwaarde konden ze zien dat het niet goed ging met hem. Donderdag is hij voor de tweede keer geopereerd om hem schoon te spoelen. Ze hebben een tweede thoraxdrain geplaatst en er kwam allemaal pus uit. Hierna werd hij aangesloten op een waterslot die aanzuigde.




Dit is een hele pijnlijke ingreep want iedere ademhaling doet zeer en door de operatie zijn zijn ribben ook gekneust. En hij had natuurlijk al heel veel pijn op zijn borst.

Tussendoor kwamen de cliniclowns ook nog bij hem langs de eerste keer dat ze kwamen was hij te ziek en bleef hij huilen maar een weekje later toverde ze toch een glimlach op zijn gezicht.
 

 

Petje af  voor deze mensen het is heel knap wat ze doen.
 

 

Na controle en bijna 2 weken in het VU in Amsterdam te hebben gelegen werd hij weer overgeplaatst naar het ziekenhuis in Lelystad. Zijn bloedwaarde was namelijk ook op het randje van bloedtransfusie.

Daar moest hij nog doorgaan met de antibiotica en ijzerpreperaat, moest hij gemobiliseerd worden en zijn ze de pijnstillers gaan afbouwen.

Het is niet te geloven hoe zo'n klein ventje die altijd rond rende en niet stil kon zitten nu bijna 4 weken lang stil heeft gelegen en dan zo verzwakt is dat hij niet meer op zijn benen kan staan.



We zijn begonnen in een rolstoel en af en toe een paar pasjes lopen. Na ongeveer 5 dagen mocht hij mee naar huis. Hij was weer goed te spreken. De bloedwaardes waren aan het dalen en de foto was ook iets beter.

Nu heeft hij nog voor 4 weken antibiotica mee naar huis gehad die hij 3 keer per dag krijgt. En krijgt hij ijzer om aan te sterken. De prognose is dat hij tussen de 4 tot 6 weken nodig zal hebben wil hij weer een beetje de oude zijn.

Op dit moment gaat het gelukkig goed met hem. Hij is er nog niet maar iedere dag gaat het steeds iets beter. Hij loopt alweer zonder dat we hem vast houden door de kamer zijn arm waar bijna 4 weken lang infuus in heeft gezeten begint hij ook weer te gebruiken.

 

 

We zijn zo blij dat hij weer thuis is. Voorlopig mag er nog geen visite voor hem langs komen vooral geen kinderen omdat hij te verzwakt is en vatbaar voor alle andere virussen of bacterieen die men bij zich kan hebben. Op dit moment vallen zijn nageltjes van zijn vingertjes.

We zijn uiteraard ontzettend moe zijn ook alle dagen 24 uur per dag bij hem geweest en van slapen kwam er niets terecht hij had zoveel pijn dat hij continue aan het huilen was,  hij heeft zo ontzettend veel  meegemaakt!

Maar het belangrijkste is dat hij beter word!

Hieronder de foto van Bradley zijn longontsteking.
 

Groetjes van Cindy